5 ประโยคภาษาเกาหลีเรื่องราคาและตัวเลขที่ได้ใช้จริง (พร้อมคำอ่าน)

ช้อปปิ้งในเกาหลีโดยไม่รู้ราคา ตรงนี้แหละที่ความเครียดเริ่มก่อตัว ไม่ว่าจะอยู่ที่ตลาดนัมแดมุน รถเข็นขายอาหารข้างทาง หรือร้านสะดวกซื้อ 5 ประโยคนี้ครอบคลุมทุกสถานการณ์เรื่องราคาที่จะเจอ ไม่ต้องพูดเกาหลีเป๊ะขนาดนั้น แค่พอถาม ยืนยัน และไม่เสียเงินเกินก็พอ

이거 얼마예요? — How much is this?

i-geo eol-ma-ye-yo · ใช้เวลาหยิบของที่ไม่มีป้ายราคาขึ้นมาดู ซึ่งเกิดขึ้นตลอดเวลาในตลาดดั้งเดิมและร้านเล็กๆ แม่ค้าจะบอกราคาเป็นภาษาเกาหลีหรือชูนิ้วบอกจำนวนหลักพัน ถ้าเราถือของอยู่ในมือ เขาจะรู้เลยว่าเรากำลังถามเรื่องอะไร

천 원이요? — One thousand won?

cheon won-i-yo · ตัวเลขเกาหลีพูดเร็วและเสียงกลืนกันจนหูใหม่ๆ ฟังไม่ทัน พูดสิ่งที่ได้ยินซ้ำเป็นคำถามช่วยยืนยันและกันความเขินตอนจ่ายเงิน แม่ค้าก็ชอบวิธีนี้เพราะช่วยกันความผิดพลาดเรื่องเงิน ถ้าฟังผิดเขาก็จะแก้ให้ทันทีด้วยการชูนิ้วหรือพูดช้าลงให้

좀 깎아 주세요 — Please give me a discount

jom kkak-ka ju-se-yo · ใช้ได้แค่ในตลาดดั้งเดิมอย่างควังจังหรือทงแดมุน ใช้ไม่ได้กับร้านเชนหรือห้างที่ราคาตายตัว จังหวะสำคัญมาก ให้ถามหลังแม่ค้าบอกราคาแต่ก่อนควักเงินออกมา แม้เขาจะไม่ลดให้ก็ไม่เสียหาย เราลองแล้ว เขาก็มักหัวเราะแล้วให้เกียรติความพยายามนั้น

둘이 만 원이에요? — Two for 10,000 won?

dul-i man won-i-e-yo · ขนมข้างทางหรือถุงเท้ามักมีราคาลดถ้าซื้อหลายชิ้น แต่แม่ค้าไม่ได้ป่าวประกาศตลอด ลองเสนอราคาซื้อยกเป็นเซ็ตเองดู มีโอกาสได้รับคำตอบว่าตกลง โดยเฉพาะช่วงเย็นที่อยากขายของให้หมด เปลี่ยนจำนวนให้ตรงกับที่จะซื้อได้เลย สามชิ้น ห้าชิ้น ตามที่เหมาะสม

거스름돈이요 — My change (you forgot to give it)

geo-seu-reum-don-i-yo · ในตลาดหรือแผงขายอาหารที่คนแน่น แม่ค้าต้องรับมือลูกค้าพร้อมกันหลายคนจนบางทีลืมทอนเงินให้ ไม่ใช่โกงหรอก แค่วุ่นเกินไป พูดคำนี้พร้อมชี้ไปที่เครื่องคิดเงินหรือฝ่ามือตัวเอง จะช่วยให้เขานึกได้ทันทีแล้วขอโทษพร้อมทอนเงินให้

พูดให้ออกเสียงถูก

• ลงท้ายด้วย 요 ไว้เสมอเพื่อความสุภาพ แม้จะรีบก็ห้ามตัดออก
• ตัวเลขเกาหลีออกเสียงสระเร็วและกลืนกัน เช่น 얼마 ฟังคล้าย uhl-mah ไม่ใช่ uhl-mah-ah ที่มีจังหวะหยุดกลางคำ
• ตอนยืนยันราคาให้ลงท้ายเสียงสูงขึ้นเหมือนตั้งคำถามในภาษาอังกฤษ จะฟังดูเป็นคำถามชัดเจนขึ้น